Παρασκευή 16 Ιουνίου 2023

Aniamls are our friends.

 Animals are our friends






An eTwinning project which took place through the whole school year 2022-23 with the students of 3rd grade(C1,C2,C3) and section 3 of fifth grade. Through our cooperation with the students and the teachers of schools from Portugal, Armenia, Italy, Romania and Greece we learnt about the endangered species, we exchanged our experiences from visits in zoos and farms, we played games and we met online, we made artcrafts, paintings, we watched relevant videos and we got impressed by the struggle of the animals to survive.

Δευτέρα 14 Αυγούστου 2017

Yeomen Warders

http://projectbritain.com/Beefeaters.htm men Warders beefeater Beefeaters State dress uniform Normal everyday uniform BeefeaterThe guards at the Tower of London are called Yeoman Warders. In principle they are responsible for looking after any prisoners at the Tower and safeguarding the British crown jewels, but in practice they act as tour guides and are a tourist attraction in their own right. There are twelve Yeomen Warders. While their role is usually confined to the Tower of London, the Yeomen Warders do take part in one State ceremony. At Coronations, they form a guard of honour inside the annexe at Westminster Abbey. Their nickname is Beefeater. Where does the name Beefeater originate from? The name Beefeaters is often thought to come from the French word - 'buffetier'. (Buffetiers were guards in the palace of French kings. They protected the king's food.) However, the name Beefeater is more likely to have originated from the time when the Yeomen Warders at the Tower were paid part of their salary with chunks of beef. This took place right up until the 1800s. Yeomen of the Guard The Queen's Body Guard, known as the Yeomen of the Guard, are a bodyguard of the British Monarch. There are 73 Yeomen of the Guard, all of whom are former officers and sergeants of the British Services. It is the oldest of the Royal bodyguards and the oldest military corps in existence in Britain. Yeomen of the Guard Yeomen of the Guard The Yeomen of the Guard have a purely ceremonial role. They accompany the Sovereign at the annual Royal Maundy Service, investitures and summer Garden Parties at Buckingham Palace, and so on. Their most famous duty is to 'ceremonially' search the cellars of the Palace of Westminster prior to the State Opening of Parliament, a tradition that dates back to the Gunpowder Plot of 1605, when Guy Fawkes attempted to blow up Parliament. Searching the cellars Searching the cellars of the Palace of Westminster The History of the Yeoman Warders and the Yeoman of the Guards. The Yeomen of the Guard were formed in 1485 by King Henry VII. After his victory at the Battle of Bosworth, he gathered a group of soldiers together to become his personal bodyguard together and they accompanied him wherever he went as his nearest guard. The Yeoman Warders were formed by Henry VIII. In 1509, Henry VIII decided to leave twelve of his old sick and infirm Yeomen behind in the Tower to protect it. He took the remainder of the bodyguard away with him. The twelve he left are origins of the Yeomen Warders who guard the Tower still today. They are different from the Yeomen of the Guard, who accompany the Queen on state occasions and are the Queen's personal bodyguards. The Uniform beefeaterState Dress Uniform Both the Yeomen of the Guard and the Yeomen Warders are best known for their scarlet and gold State dress uniforms which date from 1552 and are worn on state occasions. The uniform consists of a knee-length scarlet tunic, scarlet knee-breeches and stockings, and a round brimmed hat called a Tudor bonnet. Queen Elizabeth I introduced the distinctive white neck ruff. The State dress uniforms of Yeomen of the Guard are almost identical to those of the Yeomen Warders, but the Yeomen of the Guard can be distinguished by their cross belts worn from the left shoulder. Yeomen of the Guard (Beefeaters) wearing the ceremonial uniform Yeoman of the Guard Close up of uniformThe uniforms of the Yeoman of the Guard and Yeoman Warders include the thistle, rose and shamrock, emblems of Scotland, England and Ireland. Find out more about the emblems The initials ER on the their uniforms stand for Elizabetha Regina (Regina is latin for queen). The initials refer to Elizabeth the Second, who is the present Queen BeefeaterFor everyday duties, Yeomen Warders wear a red and dark blue undress uniform. Yeomen Warders working at the Tower of London, are usually seen wearing the blue undress uniform (pictured left) granted to them by Queen Victoria in 1858. This uniform also bears the initials of the Sovereign. back to the top email© Copyright - please read All the materials on these pages are free for homework and classroom use only. You may not redistribute, sell or place the content of this page on any other website or blog without written permission from the Mandy Barrow. © Copyright Mandy Barrow 2014 Mandy is the creator of the Woodlands Resources section of the Woodlands Junior website.

Τρίτη 16 Μαΐου 2017

Tα χαρακτηριστικά των ατόμων με ΔΕΠΥ στις διάφορες ηλικίες

http://eidikospaidagogos.gr/ta-diaforetika-prosopa-depy/

διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ), περιγράφηκε για πρώτη φορά στην ιατρική βιβλιογραφία εδώ και εκατό χρόνια και έχει πια καταλήξει να θεωρείται η πιο κοινή διαταραχή της παιδικής ηλικίας. Οι ειδικοί, οι εκπαιδευτικοί και όλοι όσοι ασχολούνται με παιδιά ξεχνούν ότι είναι μία χρόνια διαταραχή, η οποία αλλάζει πρόσωπα με το πέρασμα του χρόνου. Παιδιά τα οποία δεν έχουν διαγνωστεί στη δημοτική ηλικία διατρέχουν τον κίνδυνο να χαθούν στη δίνη άλλων ψυχιατρικών διαταραχών.
H διάγνωση της δεν βασίζεται ποτέ σε ένα και μοναδικό σύμπτωμα. Διαχωρίζουμε σε βασικά ή πρωτογενή συμπτώματα, τα οποία είναι η έλλειψη προσοχής που δεν δικαιολογείται από τη χρονολογική ηλικία του παιδιού, η παρορμητικότητα και η υπερκινητικότητα. Tα συνοδά συμπτώματα, τα οποία γίνονται πιο έντονα στην εφηβεία και στιγματίζουν την κλινική εικόνα, ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και μπορεί να περιλαμβάνουν ελλιπείς κοινωνικές δεξιότητες, κρίσεις οργής, πείσμα, αρνητισμό, υπερβολικές διακυμάνσεις της ψυχικής διάθεσης, χαμηλή ανοχή «ανικανοποίητου» (frustration tolerance), χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη πειθαρχίας.
H ελλειμματική προσοχή εκδηλώνεται με την πρόωρη εγκατάλειψη των ασχολιών και με τις μη ολοκληρούμενες δραστηριότητες. Tα παιδιά περνούν γρήγορα από τη μια δραστηριότητα στην άλλη, δείχνουν ότι χάνουν το ενδιαφέρον τους για κάποια ασχολία, επειδή προσελκύονται από κάποια άλλη. H υπερδραστηριότητα συνεπάγεται υπερβολική ανησυχία, ειδικά σε καταστάσεις που απαιτούν σχετική ηρεμία. Ανάλογα με την κατάσταση, το παιδί μπορεί να σηκώνεται από το κάθισμά του, να τρέχει και να χοροπηδάει τριγύρω, ενώ θα έπρεπε να παραμείνει στη θέση του. Eπίσης, μπορεί να φλυαρεί, να θορυβεί, να είναι νευρικό και να κινείται συνεχώς.
Tα προβλήματα στην συμπεριφορά δεν είναι επαρκή ή και αναγκαία για τη διάγνωση, αλλά υποβοηθούν στην επιβεβαίβωσή της. H άρση των κοινωνικών αναστολών, η απερισκεψία σε καταστάσεις που ενέχουν κινδύνους και η παρορμητική περιφρόνηση των κοινωνικών κανόνων (που εκδηλώνεται με την παρενόχληση άλλων προσώπων, με τη διακοπή των δραστηριοτήτων τους, με βιαστικές απαντήσεις σε ανολοκλήρωτες ερωτήσεις ή με τη δυσκολία αναμονής της σειράς τους) είναι χαρακτηριστικά των παιδιών με αυτή τη διαταραχή.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των ατόμων με ΔΕΠ-Υ στις διάφορες ηλικίες
Tα κλινικά χαρακτηριστικά διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και τροποποιούνται, καθώς το παιδί συναλλάσσεται με το περιβάλλον του.
Bρεφική ηλικία
Tο περισσότερα παιδιά με διάγνωση ΔΕΠ-Υ υπήρξαν υπερβολικά ανήσυχα μωρά, παρουσίασαν κωλικούς, έκλαιγαν πολύ, είχαν προβλήματα φαγητού και ύπνου, καθυστέρησαν στον έλεγχο των σφιγκτήρων και στην εκμάθηση του ενεργητικού λόγου.
Προσχολική ηλικία
Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι εξαιρετικά δραστήρια, η ενεργητικότητά τους όμως, είναι άσκοπη. Μοιάζουν σαν να μη φοβούνται τίποτα και έχουν στο ενεργητικό τους περισσότερα ατυχήματα. Συχνά χρειάζονται λιγότερο ύπνο.
Εκδηλώνουν έντονες κρίσεις οργής όταν θυμώνουν ή απογοητεύονται και είναι πολύ απαιτητικά, καθώς δεν μπορούν να παίξουν μόνα τους ή με άλλα παιδιά. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό τους από τους παιδικούς σταθμούς και άλλους χώρους της γειτονιάς.
Mέση παιδική ηλικία
Κύριο γνώρισμα αυτής της ηλικίας είναι η υπερκινητικότητα, ενώ αρχίζουν να εκδηλώνουν ξαφνικές και γρήγορες εναλλαγές ψυχικής διάθεσης. Συχνά επαναστατούν εναντίον οποιασδήποτε μορφής πειθαρχίας, περιγράφονται σαν πεισματάρικα, ανταγωνιστικά και επιθετικά ενώ μπορεί να επέλθει μια κοινωνική απομόνωση. Στο σχολείο η επίδοσή τους συνήθως μειώνεται.
Eφηβεία
Στην εφηβεία τα συμπτώματα της υπερκινητικότητας αμβλύνονται (υπάρχει μια κινητική ανησυχία), είναι έντονη η παρουσία της παρορμητικότητας ενώ στο επίκεντρο εμφανίζονται σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς. Περιγράφονται συναισθηματικά ανώριμα, ανεύθυνα, με δυσκολία να παραμείνουν σε σχέσεις και γενικά με υποδεέστερες κοινωνικές δεξιότητες, χαμηλή αυτοεκτίμηση και με κακή σχολική επίδοση και αδιαφορία για τη μάθηση.
Οι έφηβοι που παρουσιάζουν αυτή τη δυσκολία συχνά γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν όμως δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν το στόχο τους, έχουν δυσκολία να εστιάσουν την προσοχή τους, είναι παρορμητικοί και συχνά, αλλά όχι πάντα διακατέχονται από υπερβολική δραστηριότητα ή ανησυχία. H δυσκολία στη συγκέντρωση, η δυσκολία στην ταξινόμηση πληροφοριών και η έλλειψη προσοχής μπορεί να οδηγήσει σε μειώμενη σχολική απόδοση, ενώ η παρορμητική συμπεριφορά μπορεί να επηρεάσει τις κοινωνικές τους σχέσεις.
Ενώ η Διαταραχή Eλλειμματικής Προσοχής με/χωρίς Yπερκινητικότητα είναι, όπως έχει αναφερθεί, μια πολύ κοινή διαταραχή ανάμεσα στα παιδιά, στην εφηβεία όμως είναι συχνά δύσκολο να διαγνωσθεί, γιατί κρύβεται πίσω από άλλα προβλήματα. Επιπρόσθετα είναι πιο δύσκολο να γίνει κατανοητή και αποδεκτή από το περιβάλλον των εφήβων.
Ενήλικοι
Στην ενηλικίωση κυριαρχούν οι συνέπειες της χαμηλότερης ακαδημαϊκής επίδοσης, οι συχνές αλλαγές στις σπουδές και αργότερα στους χώρους εργασίας. Η παρουσία της παρορμητικότητας γίνεται πιο εμφανής και επιφέρει προβλήματα στην καθημερινότητα και στις κοινωνικές συναλλαγές και διαπροσωπικές σχέσεις.

Τρίτη 18 Απριλίου 2017

Ταξιδεύοντας με παιδιά που παρουσιάζουν δυσκολίες

Το ταξίδι με παιδιά που είναι επιφυλακτικά σε κάθε αλλαγή, μπορεί να αποτελεί πρόκληση, ακριβώς επειδή θα συμβεί ότι περιμένουμε να συμβεί σε κάθε ταξίδι, να ξεφύγουμε από την καθημερινή μας ρουτίνα και να εκτεθούμε σε καινούριες εμπειρίες.
Η πιο ασφαλής λύση σίγουρα θα ήταν να μην απομακρύνεστε πολύ από το σπίτι προκειμένου να αποφύγετε τις απρόβλεπτες αντιδράσεις και την πιθανότητα συναισθηματικών εντάσεων σε δημόσια μέρη. Δεν πρέπει να ξεχνάτε όμως ότι κάθε παιδί που εκδηλώνει έντονο άγχος, βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού ή αντιμετωπίζει οποιαδήποτε άλλη δυσκολία εξακολουθεί να είναι παιδί.
Η Shannon des Roches Rosa, μητέρα παιδιού με αυτισμό η ίδια, συγγραφέας και ακτιβίστρια, εξηγεί γιατί θεωρεί ότι είναι καλό να κυκλοφορεί όσο το δυνατό περισσότερο με τον γιο της. «Μπορεί ο Leo να έχει αυτισμό, αλλά είναι ένα υγιές αγόρι με πολλή ενέργεια που αποζητά την περιπέτεια», γράφει σε δημοσίευμά της στο SFGate . com. «Θέλουμε ο Leo να εμπλέκεται ενεργά στην κοινωνική ζωή ώστε να συνηθίσει να είναι μέρος της κοινότητάς μας, αλλά και η κοινότητά μας να συνηθίσει εκείνον».
Μπορεί η Shannon να αναφέρεται σε επισκέψεις σε μουσεία και άλλα τοπικά αξιοθέατα, τα ίδια ακριβώς όμως ισχύουν και για τα ταξίδια, τα οποία μάλιστα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην ανάπτυξη του παιδιού σας, αλλά και στη δική σας ψυχική υγεία. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες προτάσεις που αποσκοπούν στο να σας βοηθήσουν να αποκτήσετε τον έλεγχο του ταξιδιού σας:

Σχέδιο επιτυχίας
Σχεδιάστε τις διακοπές σας λαμβάνοντας υπόψη τις περιόδους που οι προορισμοί είναι πιο εύκολα προσβάσιμοι και πιο ήσυχοι. Η πολυκοσμία και η πολύωρη αναμονή μπορεί να προκαλέσει ανησυχία και ένταση στα παιδιά. Επομένως, επιλέξτε τις λιγότερο τουριστικές εποχές του χρόνου.
Σε δημόσιους χώρους, είναι καλό να εντοπίζετε την πλησιέστερη έξοδο και να έχετε ένα σχέδιο για έκτακτη αποχώρηση σε περίπτωση που χρειαστεί. Αν βρεθείτε σε κάποια πλατεία με πολύ κόσμο, βρείτε το πλησιέστερο ήσυχο σημείο, όπου θα μπορείτε να πάτε με το παιδί σας για να ηρεμήσει. Αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο, προσπαθήστε να παρκάρετε κοντά στο εστιατόριο ή το αξιοθέατο που επισκέπτεστε, ώστε να αποφύγετε τις μεγάλες βόλτες.

Προετοιμάστε το έδαφος
Προσπαθήστε να προβλέψετε ποιες καταστάσεις μπορεί να δυσκολέψουν το παιδί. Σε ταξίδια με αεροπλάνο, καλό είναι να έχετε πολλές δραστηριότητες και προμήθειες ώστε να απασχοληθεί (παιχνίδια, βιβλία, μπλοκ ζωγραφικής, ταινίες, υπολογιστή ή και όλα τα παραπάνω). Αν το παιδί σας συνηθίζει να απομακρύνεται χωρίς να σας το λέει, ένα βραχιόλι - ταυτότητα μπορεί να σας καθησυχάσει λίγο. Επίσης, τα ρούχα με έντονα και φωτεινά χρώματα θα σας διευκολύνουν στο να το εντοπίζετε και να το προσέχετε.
Είναι πολύ σημαντικό να πείτε στο παιδί σας τι πρέπει να περιμένει από το επικείμενο ταξίδι σας. Τι είδους νέες εμπειρίες πρόκειται να ζήσει, σε τι θα διαφέρει από την καθημερινότητά του στο σπίτι, τι είναι πιθανό να το δυσκολέψει. Ακόμη, θα πρέπει να γνωρίζει πού μπορεί να απευθυνθεί για βοήθεια. Οι φωτογραφίες με μέρη ή και ανθρώπους που θα γνωρίσει το παιδί, καθώς και η συζήτηση για όμορφες εμπειρίες από διακοπές θα το βοηθήσουν να επικεντρωθεί στις θετικές προσδοκίες.
Εναλλακτικά, θα μπορούσατε να γράψετε μία ιστορία για το ταξίδι που πρόκειται να κάνετε, στην οποία κεντρικός χαρακτήρας θα είναι το παιδί. Η Carol Gray, σύμβουλος αυτισμού, έχει αναπτύξει μία διαδραστική μέθοδο που ονομάζεται «Κοινωνικές Ιστορίες» ( Social StoriesTM) και αποτελεί έναν ευχάριστο τρόπο προετοιμασίας των παιδιών για διάφορες κοινωνικές καταστάσεις. Οι ιστορίες, που είναι γραμμένες από την οπτική γωνία των παιδιών, μέσα από αφηγήσεις, φωτογραφίες και ζωγραφιές, εμπλέκουν το παιδί σε μία διαδικασία που το προετοιμάζουν για διάφορες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και το βοηθάνε να επιλέγει τον κατάλληλο τρόπο αντίδρασης σε κάθε περίσταση. Μία ιστορία που απευθύνεται σ’ ένα παιδί που ετοιμάζεται να ταξιδέψει, πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομέρειες για ό,τι μπορεί να του δημιουργεί άγχος, όπως για παράδειγμα το τι είδους ανθρώπους θα συναντήσει στο μέρος που θα επισκεφτεί. Ακόμη, είναι καλό να του γίνει σαφές ότι οι γονείς του θα είναι συνέχεια μαζί του και ότι θα κάνει πράγματα που τον διασκεδάζουν, έτσι ώστε να ανυπομονεί γι’ αυτά.
Με τον ίδιο τρόπο, οι «Κοινωνικές Ιστορίες» μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προετοιμασία για κάθε περίσταση που μπορεί να βρεθεί το παιδί (όταν χρησιμοποιεί τη δημόσια τουαλέτα, όταν πηγαίνει σχολείο, όταν ταξιδεύει με αεροπλάνο). Φυσικά, το καλύτερο είναι ότι μπορεί το ίδιο το παιδί να δημιουργήσει την ιστορία μαζί σας.

Διατηρήστε κάποιες από τις καθημερινές σας συνήθειες
Αν η διαμονή σε ξενοδοχεία και το φαγητό σε εστιατόρια αγχώνουν το παιδί σας ή εσάς που πρέπει να το επιβλέπετε, σκεφτείτε την εναλλακτική των ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων, όπου θα μπορέσετε να κρατήσετε ανέπαφες ορισμένες από τις καθημερινές σας συνήθειες. Έτσι θα μπορέσετε να μαγειρέψετε μερικά από τα συνηθισμένα σας γεύματα και να βρείτε περισσότερες ευκαιρίες για να περάσετε λίγο χρόνο οικογενειακά. Μπορείτε ακόμη να φέρετε την κουβέρτα του παιδιού σας ή κάποιο από τα αγαπημένα του παιχνίδια.
Εάν το παιδί σας γίνεται ιδιαίτερα νευρικό όταν πρόκειται να επισκεφτεί καινούρια μέρη, θα μπορούσατε, ως μέση λύση, να επισκεφτείτε κάποιο μέρος που έχετε πάει ξανά στο παρελθόν και από όπου έχει ήδη θετικές αναμνήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί θα ξέρει τι να περιμένει και έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να βρείτε κι εσείς λίγο χρόνο να χαλαρώσετε.

Μην ντρέπεστε να ζητήσετε βοήθεια
Αν το παιδί σας χρειάζεται ειδικές διευκολύνσεις προκειμένου να απολαύσει την εμπειρία του ταξιδιού, μην διστάσετε να τις ζητήσετε. Γνωρίζετε ότι κάποια αεροδρόμια παρέχουν «ψεύτικο» έλεγχο για τα παιδιά με αυτισμό ώστε να εξοικειωθούν με τη διαδικασία πριν φτάσει η μέρα της αποχώρησης; Πολλές επιχειρήσεις διαθέτουν ειδικές παροχές που μπορεί να σας διευκολύνουν πολύ, αλλά ίσως δεν διαφημίζονται αρκετά. Τα εστιατόρια μπορούν να σας διαθέσουν ένα τραπέζι που βρίσκεται πιο κοντά στην έξοδο× διάφορα πάρκα ψυχαγωγίας, όπως η Disneyland, παρέχουν ειδικά εισιτήρια που επιτρέπουν σε κάποια παιδιά να προσπερνούν τις ουρές αναμονής. Είναι καλό να έχετε μαζί σας τα σχετικά έγγραφα, σε περίπτωση που σας ζητηθούν. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια εκ των προτέρων, καθώς και με λίγη επίμονη μπορείτε να προσφέρετε πολλές παραπάνω δυνατότητες στο παιδί σας.

Υπάρχει πάντα και η πιθανότητα αποτυχίας
Είναι σχεδόν αδύνατο οι διακοπές να είναι τέλειες, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι σε κάθε περίπτωση, έχουν να διδάξουν κάτι. Το τι λειτούργησε και το τι όχι, μπορεί να μπει στη λίστα σας για επόμενες παρόμοιες καταστάσεις. Τι πήγε παραδόξως καλά και τι πρέπει να αποφύγετε την επόμενη φορά; Όπως ακριβώς και η des Roches Rosa, προσπαθήστε να αντιμετωπίζετε κάθε αποτυχία ως επένδυση για μελλοντικές επιτυχίες.
Μετάφραση/ Προσαρμογή από: www.childmind.org/article/tips-for-traveling-with-challenging-children/


Δυσκολίες που μπορεί να εμφανίσει ένα παιδί με ελλείμματα στην ισορροπία και στον συντονισμό

Μιλώντας για ισορροπία και κινητικό συντονισμό, αναφερόμαστε σε δεξιότητες αδρής κινητικότηταςΑδρή κίνηση είναι η ικανότητα του παιδιού να εκτελεί δραστηριότητες που απαιτούν την ενεργοποίηση μεγάλων μυών ή μυϊκών ομάδων. Η αδρή κινητικότητα αποτελεί τη βάση για την οργάνωση και την εκτέλεση των πιο λεπτών κινήσεων που είναι απαραίτητες για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής του ανθρώπου.
Ένα παιδί ξεκινά να αναπτύσσει τις παραπάνω δεξιότητες από την ηλικία των 2 μηνών, όπου ένα βρέφος μπορεί να ρολλάρει δεξιά και αριστερά, να στηρίζει το κεφαλάκι του, καθώς και να αρχίζει να στηρίζει το βάρος του στα χέρια ανασηκώνοντας τον κορμό του. Μέχρι την ηλικία των 6 ετών το παιδί έχει κατακτήσει τις βασικές δεξιότητες της αδρής κινητικότητας και έτσι μπορεί και εκτελεί πιο στοχοκατευθυνόμενες και περίπλοκες κινήσεις, όπως είναι να πηδάει πάνω από εμπόδια, να σκαρφαλώνει, να παίζει μπάσκετ,  ποδόσφαιρο κλπ.
Πολλές φορές, συναντάμε γονείς οι οποίοι αγνοούν τις δυσκολίες που φέρουν τα παιδιά τους στην αδρή κινητικότητα και δε δίνουν την απαραίτητη σημασία. Θα ήταν όμως σημαντικό να γνωρίζουν που βοηθούν οι δεξιότητες αυτές  στην καθημερινή τους ζωή και τι άλλα προβλήματα μπορεί να προκληθούν αν τα παιδιά υπολείπονται σε αυτές.
Παρακάτω αναφέρονται μερικά από τα προβλήματα αυτά:
  • Ελλείμματα στον κινητικό σχεδιασμό: δυσκολεύονται να οργανώσουν μία κίνηση σε κάποια δραστηριότητα.
  • Χαμηλή αντοχή σε δραστηριότητες σωματικής άσκησης άρα και δυσκολίες σε αθλήματα ή δυσκολία να κουβαλήσει την τσάντα του στο σχολείο
  • Λανθασμένη στάση σώματος στην καρέκλα (δυσκολίες στη γραφή, στη ζωγραφική, στο κόψιμο, στην προσοχή στον πίνακα στην τάξη)
  • Δυσκολίες σε αλλες δραστηριότητες καθημερινής ζωής, όπως τουαλέτα, μπάνιο,  σίτιση,  ένδυση / απόδυση (για παράδειγμά αν δυσκολεύονται να στηριχθούν στο ένα ποδι, δε θα μπορούν να βάλουν το παντελόνι τους)
  • Καθυστέρηση στην επιλογή προτιμώμενου χεριού (πλευρίωση)
  • Δυσκολίες στο χωρικό προσανατολισμό
  • Χαμηλή ενημερότητα σώματος ( πού βρίσκονται τα μέλη του σώματός μας και τι κάνουν, που βρίσκεται το σώμα μας στο χώρο). Σκεφτείτε πως κινήστε σε ένα χώρο που δεν έχει φως, πως κουμπώνετε τα κουμπιά στο πουκάμισο ή στο παντελόνι χωρίς να βλέπετε.
Έτσι λοιπόν, σε περίπτωση που παρατηρήσετε ότι το παιδί σας είναι πιο πίσω κινητικά σε σχέση με άλλα παιδιά της ηλικίας του, ή δυσκολεύεται να παίξει στην παιδική χαρά, ή να ολοκληρώσει κάποιες δραστηριότητες καθημερινής ζωής στο σπίτι, θα ήταν καλύτερο να επικοινωνήσετε με κάποιον ειδικό ώστε να σας κατευθύνει κατάλληλα. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθούν άλλα προβλήματα και η πρόοδός του θα είναι πιο σύντομη.