Yeomen Warders

http://projectbritain.com/Beefeaters.htm men Warders beefeater Beefeaters State dress uniform Normal everyday uniform BeefeaterThe guards at the Tower of London are called Yeoman Warders. In principle they are responsible for looking after any prisoners at the Tower and safeguarding the British crown jewels, but in practice they act as tour guides and are a tourist attraction in their own right. There are twelve Yeomen Warders. While their role is usually confined to the Tower of London, the Yeomen Warders do take part in one State ceremony. At Coronations, they form a guard of honour inside the annexe at Westminster Abbey. Their nickname is Beefeater. Where does the name Beefeater originate from? The name Beefeaters is often thought to come from the French word - 'buffetier'. (Buffetiers were guards in the palace of French kings. They protected the king's food.) However, the name Beefeater is more likely to have originated from the time when the Yeomen Warders at the Tower were paid part of their salary with chunks of beef. This took place right up until the 1800s. Yeomen of the Guard The Queen's Body Guard, known as the Yeomen of the Guard, are a bodyguard of the British Monarch. There are 73 Yeomen of the Guard, all of whom are former officers and sergeants of the British Services. It is the oldest of the Royal bodyguards and the oldest military corps in existence in Britain. Yeomen of the Guard Yeomen of the Guard The Yeomen of the Guard have a purely ceremonial role. They accompany the Sovereign at the annual Royal Maundy Service, investitures and summer Garden Parties at Buckingham Palace, and so on. Their most famous duty is to 'ceremonially' search the cellars of the Palace of Westminster prior to the State Opening of Parliament, a tradition that dates back to the Gunpowder Plot of 1605, when Guy Fawkes attempted to blow up Parliament. Searching the cellars Searching the cellars of the Palace of Westminster The History of the Yeoman Warders and the Yeoman of the Guards. The Yeomen of the Guard were formed in 1485 by King Henry VII. After his victory at the Battle of Bosworth, he gathered a group of soldiers together to become his personal bodyguard together and they accompanied him wherever he went as his nearest guard. The Yeoman Warders were formed by Henry VIII. In 1509, Henry VIII decided to leave twelve of his old sick and infirm Yeomen behind in the Tower to protect it. He took the remainder of the bodyguard away with him. The twelve he left are origins of the Yeomen Warders who guard the Tower still today. They are different from the Yeomen of the Guard, who accompany the Queen on state occasions and are the Queen's personal bodyguards. The Uniform beefeaterState Dress Uniform Both the Yeomen of the Guard and the Yeomen Warders are best known for their scarlet and gold State dress uniforms which date from 1552 and are worn on state occasions. The uniform consists of a knee-length scarlet tunic, scarlet knee-breeches and stockings, and a round brimmed hat called a Tudor bonnet. Queen Elizabeth I introduced the distinctive white neck ruff. The State dress uniforms of Yeomen of the Guard are almost identical to those of the Yeomen Warders, but the Yeomen of the Guard can be distinguished by their cross belts worn from the left shoulder. Yeomen of the Guard (Beefeaters) wearing the ceremonial uniform Yeoman of the Guard Close up of uniformThe uniforms of the Yeoman of the Guard and Yeoman Warders include the thistle, rose and shamrock, emblems of Scotland, England and Ireland. Find out more about the emblems The initials ER on the their uniforms stand for Elizabetha Regina (Regina is latin for queen). The initials refer to Elizabeth the Second, who is the present Queen BeefeaterFor everyday duties, Yeomen Warders wear a red and dark blue undress uniform. Yeomen Warders working at the Tower of London, are usually seen wearing the blue undress uniform (pictured left) granted to them by Queen Victoria in 1858. This uniform also bears the initials of the Sovereign. back to the top email© Copyright - please read All the materials on these pages are free for homework and classroom use only. You may not redistribute, sell or place the content of this page on any other website or blog without written permission from the Mandy Barrow. © Copyright Mandy Barrow 2014 Mandy is the creator of the Woodlands Resources section of the Woodlands Junior website.

Tα χαρακτηριστικά των ατόμων με ΔΕΠΥ στις διάφορες ηλικίες

http://eidikospaidagogos.gr/ta-diaforetika-prosopa-depy/

H διαταραχή ελλειμματικής προσοχής με υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ), περιγράφηκε για πρώτη φορά στην ιατρική βιβλιογραφία εδώ και εκατό χρόνια και έχει πια καταλήξει να θεωρείται η πιο κοινή διαταραχή της παιδικής ηλικίας. Οι ειδικοί, οι εκπαιδευτικοί και όλοι όσοι ασχολούνται με παιδιά ξεχνούν ότι είναι μία χρόνια διαταραχή, η οποία αλλάζει πρόσωπα με το πέρασμα του χρόνου. Παιδιά τα οποία δεν έχουν διαγνωστεί στη δημοτική ηλικία διατρέχουν τον κίνδυνο να χαθούν στη δίνη άλλων ψυχιατρικών διαταραχών.

H διάγνωση της δεν βασίζεται ποτέ σε ένα και μοναδικό σύμπτωμα. Διαχωρίζουμε σε βασικά ή πρωτογενή συμπτώματα, τα οποία είναι η έλλειψη προσοχής που δεν δικαιολογείται από τη χρονολογική ηλικία του παιδιού, η παρορμητικότητα και η υπερκινητικότητα. Tα συνοδά συμπτώματα, τα οποία γίνονται πιο έντονα στην εφηβεία και στιγματίζουν την κλινική εικόνα, ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και μπορεί να περιλαμβάνουν ελλιπείς κοινωνικές δεξιότητες, κρίσεις οργής, πείσμα, αρνητισμό, υπερβολικές διακυμάνσεις της ψυχικής διάθεσης, χαμηλή ανοχή «ανικανοποίητου» (frustration tolerance), χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη πειθαρχίας.

H ελλειμματική προσοχή εκδηλώνεται με την πρόωρη εγκατάλειψη των ασχολιών και με τις μη ολοκληρούμενες δραστηριότητες. Tα παιδιά περνούν γρήγορα από τη μια δραστηριότητα στην άλλη, δείχνουν ότι χάνουν το ενδιαφέρον τους για κάποια ασχολία, επειδή προσελκύονται από κάποια άλλη. H υπερδραστηριότητα συνεπάγεται υπερβολική ανησυχία, ειδικά σε καταστάσεις που απαιτούν σχετική ηρεμία. Ανάλογα με την κατάσταση, το παιδί μπορεί να σηκώνεται από το κάθισμά του, να τρέχει και να χοροπηδάει τριγύρω, ενώ θα έπρεπε να παραμείνει στη θέση του. Eπίσης, μπορεί να φλυαρεί, να θορυβεί, να είναι νευρικό και να κινείται συνεχώς.

Tα προβλήματα στην συμπεριφορά δεν είναι επαρκή ή και αναγκαία για τη διάγνωση, αλλά υποβοηθούν στην επιβεβαίβωσή της. H άρση των κοινωνικών αναστολών, η απερισκεψία σε καταστάσεις που ενέχουν κινδύνους και η παρορμητική περιφρόνηση των κοινωνικών κανόνων (που εκδηλώνεται με την παρενόχληση άλλων προσώπων, με τη διακοπή των δραστηριοτήτων τους, με βιαστικές απαντήσεις σε ανολοκλήρωτες ερωτήσεις ή με τη δυσκολία αναμονής της σειράς τους) είναι χαρακτηριστικά των παιδιών με αυτή τη διαταραχή.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των ατόμων με ΔΕΠ-Υ στις διάφορες ηλικίες

Tα κλινικά χαρακτηριστικά διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και τροποποιούνται, καθώς το παιδί συναλλάσσεται με το περιβάλλον του.

Bρεφική ηλικία

Tο περισσότερα παιδιά με διάγνωση ΔΕΠ-Υ υπήρξαν υπερβολικά ανήσυχα μωρά, παρουσίασαν κωλικούς, έκλαιγαν πολύ, είχαν προβλήματα φαγητού και ύπνου, καθυστέρησαν στον έλεγχο των σφιγκτήρων και στην εκμάθηση του ενεργητικού λόγου.

Προσχολική ηλικία

Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είναι εξαιρετικά δραστήρια, η ενεργητικότητά τους όμως, είναι άσκοπη. Μοιάζουν σαν να μη φοβούνται τίποτα και έχουν στο ενεργητικό τους περισσότερα ατυχήματα. Συχνά χρειάζονται λιγότερο ύπνο.

Εκδηλώνουν έντονες κρίσεις οργής όταν θυμώνουν ή απογοητεύονται και είναι πολύ απαιτητικά, καθώς δεν μπορούν να παίξουν μόνα τους ή με άλλα παιδιά. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό τους από τους παιδικούς σταθμούς και άλλους χώρους της γειτονιάς.

Mέση παιδική ηλικία

Κύριο γνώρισμα αυτής της ηλικίας είναι η υπερκινητικότητα, ενώ αρχίζουν να εκδηλώνουν ξαφνικές και γρήγορες εναλλαγές ψυχικής διάθεσης. Συχνά επαναστατούν εναντίον οποιασδήποτε μορφής πειθαρχίας, περιγράφονται σαν πεισματάρικα, ανταγωνιστικά και επιθετικά ενώ μπορεί να επέλθει μια κοινωνική απομόνωση. Στο σχολείο η επίδοσή τους συνήθως μειώνεται.

Eφηβεία

Στην εφηβεία τα συμπτώματα της υπερκινητικότητας αμβλύνονται (υπάρχει μια κινητική ανησυχία), είναι έντονη η παρουσία της παρορμητικότητας ενώ στο επίκεντρο εμφανίζονται σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς. Περιγράφονται συναισθηματικά ανώριμα, ανεύθυνα, με δυσκολία να παραμείνουν σε σχέσεις και γενικά με υποδεέστερες κοινωνικές δεξιότητες, χαμηλή αυτοεκτίμηση και με κακή σχολική επίδοση και αδιαφορία για τη μάθηση.

Οι έφηβοι που παρουσιάζουν αυτή τη δυσκολία συχνά γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν όμως δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν το στόχο τους, έχουν δυσκολία να εστιάσουν την προσοχή τους, είναι παρορμητικοί και συχνά, αλλά όχι πάντα διακατέχονται από υπερβολική δραστηριότητα ή ανησυχία. H δυσκολία στη συγκέντρωση, η δυσκολία στην ταξινόμηση πληροφοριών και η έλλειψη προσοχής μπορεί να οδηγήσει σε μειώμενη σχολική απόδοση, ενώ η παρορμητική συμπεριφορά μπορεί να επηρεάσει τις κοινωνικές τους σχέσεις.

Ενώ η Διαταραχή Eλλειμματικής Προσοχής με/χωρίς Yπερκινητικότητα είναι, όπως έχει αναφερθεί, μια πολύ κοινή διαταραχή ανάμεσα στα παιδιά, στην εφηβεία όμως είναι συχνά δύσκολο να διαγνωσθεί, γιατί κρύβεται πίσω από άλλα προβλήματα. Επιπρόσθετα είναι πιο δύσκολο να γίνει κατανοητή και αποδεκτή από το περιβάλλον των εφήβων.

Ενήλικοι

Στην ενηλικίωση κυριαρχούν οι συνέπειες της χαμηλότερης ακαδημαϊκής επίδοσης, οι συχνές αλλαγές στις σπουδές και αργότερα στους χώρους εργασίας. Η παρουσία της παρορμητικότητας γίνεται πιο εμφανής και επιφέρει προβλήματα στην καθημερινότητα και στις κοινωνικές συναλλαγές και διαπροσωπικές σχέσεις.

Ταξιδεύοντας με παιδιά που παρουσιάζουν δυσκολίες

Το ταξίδι με παιδιά που είναι επιφυλακτικά σε κάθε αλλαγή, μπορεί να αποτελεί πρόκληση, ακριβώς επειδή θα συμβεί ότι περιμένουμε να συμβεί σε κάθε ταξίδι, να ξεφύγουμε από την καθημερινή μας ρουτίνα και να εκτεθούμε σε καινούριες εμπειρίες.

Η πιο ασφαλής λύση σίγουρα θα ήταν να μην απομακρύνεστε πολύ από το σπίτι προκειμένου να αποφύγετε τις απρόβλεπτες αντιδράσεις και την πιθανότητα συναισθηματικών εντάσεων σε δημόσια μέρη. Δεν πρέπει να ξεχνάτε όμως ότι κάθε παιδί που εκδηλώνει έντονο άγχος, βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού ή αντιμετωπίζει οποιαδήποτε άλλη δυσκολία εξακολουθεί να είναι παιδί.

Η Shannon des Roches Rosa, μητέρα παιδιού με αυτισμό η ίδια, συγγραφέας και ακτιβίστρια, εξηγεί γιατί θεωρεί ότι είναι καλό να κυκλοφορεί όσο το δυνατό περισσότερο με τον γιο της. «Μπορεί ο Leo να έχει αυτισμό, αλλά είναι ένα υγιές αγόρι με πολλή ενέργεια που αποζητά την περιπέτεια», γράφει σε δημοσίευμά της στο SFGate . com. «Θέλουμε ο Leo να εμπλέκεται ενεργά στην κοινωνική ζωή ώστε να συνηθίσει να είναι μέρος της κοινότητάς μας, αλλά και η κοινότητά μας να συνηθίσει εκείνον».

Μπορεί η Shannon να αναφέρεται σε επισκέψεις σε μουσεία και άλλα τοπικά αξιοθέατα, τα ίδια ακριβώς όμως ισχύουν και για τα ταξίδια, τα οποία μάλιστα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο όχι μόνο στην ανάπτυξη του παιδιού σας, αλλά και στη δική σας ψυχική υγεία. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες προτάσεις που αποσκοπούν στο να σας βοηθήσουν να αποκτήσετε τον έλεγχο του ταξιδιού σας:

Σχέδιο επιτυχίας

Σχεδιάστε τις διακοπές σας λαμβάνοντας υπόψη τις περιόδους που οι προορισμοί είναι πιο εύκολα προσβάσιμοι και πιο ήσυχοι. Η πολυκοσμία και η πολύωρη αναμονή μπορεί να προκαλέσει ανησυχία και ένταση στα παιδιά. Επομένως, επιλέξτε τις λιγότερο τουριστικές εποχές του χρόνου.

Σε δημόσιους χώρους, είναι καλό να εντοπίζετε την πλησιέστερη έξοδο και να έχετε ένα σχέδιο για έκτακτη αποχώρηση σε περίπτωση που χρειαστεί. Αν βρεθείτε σε κάποια πλατεία με πολύ κόσμο, βρείτε το πλησιέστερο ήσυχο σημείο, όπου θα μπορείτε να πάτε με το παιδί σας για να ηρεμήσει. Αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο, προσπαθήστε να παρκάρετε κοντά στο εστιατόριο ή το αξιοθέατο που επισκέπτεστε, ώστε να αποφύγετε τις μεγάλες βόλτες.

Προετοιμάστε το έδαφος

Προσπαθήστε να προβλέψετε ποιες καταστάσεις μπορεί να δυσκολέψουν το παιδί. Σε ταξίδια με αεροπλάνο, καλό είναι να έχετε πολλές δραστηριότητες και προμήθειες ώστε να απασχοληθεί (παιχνίδια, βιβλία, μπλοκ ζωγραφικής, ταινίες, υπολογιστή ή και όλα τα παραπάνω). Αν το παιδί σας συνηθίζει να απομακρύνεται χωρίς να σας το λέει, ένα βραχιόλι - ταυτότητα μπορεί να σας καθησυχάσει λίγο. Επίσης, τα ρούχα με έντονα και φωτεινά χρώματα θα σας διευκολύνουν στο να το εντοπίζετε και να το προσέχετε.

Είναι πολύ σημαντικό να πείτε στο παιδί σας τι πρέπει να περιμένει από το επικείμενο ταξίδι σας. Τι είδους νέες εμπειρίες πρόκειται να ζήσει, σε τι θα διαφέρει από την καθημερινότητά του στο σπίτι, τι είναι πιθανό να το δυσκολέψει. Ακόμη, θα πρέπει να γνωρίζει πού μπορεί να απευθυνθεί για βοήθεια. Οι φωτογραφίες με μέρη ή και ανθρώπους που θα γνωρίσει το παιδί, καθώς και η συζήτηση για όμορφες εμπειρίες από διακοπές θα το βοηθήσουν να επικεντρωθεί στις θετικές προσδοκίες.

Εναλλακτικά, θα μπορούσατε να γράψετε μία ιστορία για το ταξίδι που πρόκειται να κάνετε, στην οποία κεντρικός χαρακτήρας θα είναι το παιδί. Η Carol Gray, σύμβουλος αυτισμού, έχει αναπτύξει μία διαδραστική μέθοδο που ονομάζεται «Κοινωνικές Ιστορίες» ( Social StoriesTM) και αποτελεί έναν ευχάριστο τρόπο προετοιμασίας των παιδιών για διάφορες κοινωνικές καταστάσεις. Οι ιστορίες, που είναι γραμμένες από την οπτική γωνία των παιδιών, μέσα από αφηγήσεις, φωτογραφίες και ζωγραφιές, εμπλέκουν το παιδί σε μία διαδικασία που το προετοιμάζουν για διάφορες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και το βοηθάνε να επιλέγει τον κατάλληλο τρόπο αντίδρασης σε κάθε περίσταση. Μία ιστορία που απευθύνεται σ’ ένα παιδί που ετοιμάζεται να ταξιδέψει, πρέπει να περιλαμβάνει λεπτομέρειες για ό,τι μπορεί να του δημιουργεί άγχος, όπως για παράδειγμα το τι είδους ανθρώπους θα συναντήσει στο μέρος που θα επισκεφτεί. Ακόμη, είναι καλό να του γίνει σαφές ότι οι γονείς του θα είναι συνέχεια μαζί του και ότι θα κάνει πράγματα που τον διασκεδάζουν, έτσι ώστε να ανυπομονεί γι’ αυτά.

Με τον ίδιο τρόπο, οι «Κοινωνικές Ιστορίες» μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προετοιμασία για κάθε περίσταση που μπορεί να βρεθεί το παιδί (όταν χρησιμοποιεί τη δημόσια τουαλέτα, όταν πηγαίνει σχολείο, όταν ταξιδεύει με αεροπλάνο). Φυσικά, το καλύτερο είναι ότι μπορεί το ίδιο το παιδί να δημιουργήσει την ιστορία μαζί σας.

Διατηρήστε κάποιες από τις καθημερινές σας συνήθειες

Αν η διαμονή σε ξενοδοχεία και το φαγητό σε εστιατόρια αγχώνουν το παιδί σας ή εσάς που πρέπει να το επιβλέπετε, σκεφτείτε την εναλλακτική των ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων, όπου θα μπορέσετε να κρατήσετε ανέπαφες ορισμένες από τις καθημερινές σας συνήθειες. Έτσι θα μπορέσετε να μαγειρέψετε μερικά από τα συνηθισμένα σας γεύματα και να βρείτε περισσότερες ευκαιρίες για να περάσετε λίγο χρόνο οικογενειακά. Μπορείτε ακόμη να φέρετε την κουβέρτα του παιδιού σας ή κάποιο από τα αγαπημένα του παιχνίδια.

Εάν το παιδί σας γίνεται ιδιαίτερα νευρικό όταν πρόκειται να επισκεφτεί καινούρια μέρη, θα μπορούσατε, ως μέση λύση, να επισκεφτείτε κάποιο μέρος που έχετε πάει ξανά στο παρελθόν και από όπου έχει ήδη θετικές αναμνήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί θα ξέρει τι να περιμένει και έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να βρείτε κι εσείς λίγο χρόνο να χαλαρώσετε.

Μην ντρέπεστε να ζητήσετε βοήθεια

Αν το παιδί σας χρειάζεται ειδικές διευκολύνσεις προκειμένου να απολαύσει την εμπειρία του ταξιδιού, μην διστάσετε να τις ζητήσετε. Γνωρίζετε ότι κάποια αεροδρόμια παρέχουν «ψεύτικο» έλεγχο για τα παιδιά με αυτισμό ώστε να εξοικειωθούν με τη διαδικασία πριν φτάσει η μέρα της αποχώρησης; Πολλές επιχειρήσεις διαθέτουν ειδικές παροχές που μπορεί να σας διευκολύνουν πολύ, αλλά ίσως δεν διαφημίζονται αρκετά. Τα εστιατόρια μπορούν να σας διαθέσουν ένα τραπέζι που βρίσκεται πιο κοντά στην έξοδο× διάφορα πάρκα ψυχαγωγίας, όπως η Disneyland, παρέχουν ειδικά εισιτήρια που επιτρέπουν σε κάποια παιδιά να προσπερνούν τις ουρές αναμονής. Είναι καλό να έχετε μαζί σας τα σχετικά έγγραφα, σε περίπτωση που σας ζητηθούν. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια εκ των προτέρων, καθώς και με λίγη επίμονη μπορείτε να προσφέρετε πολλές παραπάνω δυνατότητες στο παιδί σας.

Υπάρχει πάντα και η πιθανότητα αποτυχίας

Είναι σχεδόν αδύνατο οι διακοπές να είναι τέλειες, αλλά πρέπει να θυμάστε ότι σε κάθε περίπτωση, έχουν να διδάξουν κάτι. Το τι λειτούργησε και το τι όχι, μπορεί να μπει στη λίστα σας για επόμενες παρόμοιες καταστάσεις. Τι πήγε παραδόξως καλά και τι πρέπει να αποφύγετε την επόμενη φορά; Όπως ακριβώς και η des Roches Rosa, προσπαθήστε να αντιμετωπίζετε κάθε αποτυχία ως επένδυση για μελλοντικές επιτυχίες.

Μετάφραση/ Προσαρμογή από: www.childmind.org/article/tips-for-traveling-with-challenging-children/

---

Δυσκολίες που μπορεί να εμφανίσει ένα παιδί με ελλείμματα στην ισορροπία και στον συντονισμό

Μιλώντας για ισορροπία και κινητικό συντονισμό, αναφερόμαστε σε δεξιότητες αδρής κινητικότητας. Αδρή κίνηση είναι η ικανότητα του παιδιού να εκτελεί δραστηριότητες που απαιτούν την ενεργοποίηση μεγάλων μυών ή μυϊκών ομάδων. Η αδρή κινητικότητα αποτελεί τη βάση για την οργάνωση και την εκτέλεση των πιο λεπτών κινήσεων που είναι απαραίτητες για τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής του ανθρώπου.

Ένα παιδί ξεκινά να αναπτύσσει τις παραπάνω δεξιότητες από την ηλικία των 2 μηνών, όπου ένα βρέφος μπορεί να ρολλάρει δεξιά και αριστερά, να στηρίζει το κεφαλάκι του, καθώς και να αρχίζει να στηρίζει το βάρος του στα χέρια ανασηκώνοντας τον κορμό του. Μέχρι την ηλικία των 6 ετών το παιδί έχει κατακτήσει τις βασικές δεξιότητες της αδρής κινητικότητας και έτσι μπορεί και εκτελεί πιο στοχοκατευθυνόμενες και περίπλοκες κινήσεις, όπως είναι να πηδάει πάνω από εμπόδια, να σκαρφαλώνει, να παίζει μπάσκετ,  ποδόσφαιρο κλπ.

Πολλές φορές, συναντάμε γονείς οι οποίοι αγνοούν τις δυσκολίες που φέρουν τα παιδιά τους στην αδρή κινητικότητα και δε δίνουν την απαραίτητη σημασία. Θα ήταν όμως σημαντικό να γνωρίζουν που βοηθούν οι δεξιότητες αυτές  στην καθημερινή τους ζωή και τι άλλα προβλήματα μπορεί να προκληθούν αν τα παιδιά υπολείπονται σε αυτές.

Παρακάτω αναφέρονται μερικά από τα προβλήματα αυτά:

• Ελλείμματα στον κινητικό σχεδιασμό: δυσκολεύονται να οργανώσουν μία κίνηση σε κάποια δραστηριότητα.
• Χαμηλή αντοχή σε δραστηριότητες σωματικής άσκησης άρα και δυσκολίες σε αθλήματα ή δυσκολία να κουβαλήσει την τσάντα του στο σχολείο
• Λανθασμένη στάση σώματος στην καρέκλα (δυσκολίες στη γραφή, στη ζωγραφική, στο κόψιμο, στην προσοχή στον πίνακα στην τάξη)
• Δυσκολίες σε αλλες δραστηριότητες καθημερινής ζωής, όπως τουαλέτα, μπάνιο,  σίτιση,  ένδυση / απόδυση (για παράδειγμά αν δυσκολεύονται να στηριχθούν στο ένα ποδι, δε θα μπορούν να βάλουν το παντελόνι τους)
• Καθυστέρηση στην επιλογή προτιμώμενου χεριού (πλευρίωση)
• Δυσκολίες στο χωρικό προσανατολισμό
• Χαμηλή ενημερότητα σώματος ( πού βρίσκονται τα μέλη του σώματός μας και τι κάνουν, που βρίσκεται το σώμα μας στο χώρο). Σκεφτείτε πως κινήστε σε ένα χώρο που δεν έχει φως, πως κουμπώνετε τα κουμπιά στο πουκάμισο ή στο παντελόνι χωρίς να βλέπετε.

Έτσι λοιπόν, σε περίπτωση που παρατηρήσετε ότι το παιδί σας είναι πιο πίσω κινητικά σε σχέση με άλλα παιδιά της ηλικίας του, ή δυσκολεύεται να παίξει στην παιδική χαρά, ή να ολοκληρώσει κάποιες δραστηριότητες καθημερινής ζωής στο σπίτι, θα ήταν καλύτερο να επικοινωνήσετε με κάποιον ειδικό ώστε να σας κατευθύνει κατάλληλα. Με αυτόν τον τρόπο θα αποφευχθούν άλλα προβλήματα και η πρόοδός του θα είναι πιο σύντομη.

Posted By: Fotis Papanastasiouon: Απρ 7, 2017In: Αυτισμός/ ΔΑΔ, ΔΕΠΥ, Παιδί & Ανάπτυξη, Ροη ΑρθρωνNo Comments

55 Δραστηριότητες για την ενίσχυση της ανάπτυξης του παιδιού σας

Posted By: Fotis Papanastasiouon: Μαρ 25, 2014In: Αρθρογραφία, Δημοφιλή Άρθρα, Νοητική Καθυστέρηση, Παιδί & Ανάπτυξη, Ροη Αρθρων3 Comments

 Εκτύπωση Email

1. Απλώνουμε αφρό ξυρίσματος πάνω στο τραπέζι και γράφουμε γράμματα, ζωγραφίζουμε σχήματα πάνω στον αφρό.
2. Φτιάχνουμε γράμματα ή σχήματα με χαρτοταινία στο πάτωμα και ζητάμε από τα παιδιά είτε να περπατήσουν  πάνω στο γράμμα από χαρτοταινία είτε να διασχίσουν τις γραμμές με ένα αυτοκινητάκι ή με μια κούκλα ή με ένα ζωάκι.
3. Ζωγραφίζουμε με το δάχτυλο μας διάφορα γράμματα ή σχήματα στον αέρα, επάνω στην πλάτη της φίλης μας κλπ.
4. Σχηματίζουμε γράμματα ή σχήματα με πλαστελίνη, χάντρες, φακές, πινέζες, φασόλια, δαχτυλομπογιές κλπ 
5. Ζωγραφιστέ ένα μεγάλο οχτώ σε μια λευκή κόλα και ζητήστε από τα παιδιά να ακολουθήσουν τις γραμμές με ένα μαρκαδόρο με το κυρίαρχο χέρι  και να δημιουργήσουν  και αυτά ένα ίδιο σχήμα  πάνω από το δικό σας. Δεν θέλουμε να το αντιγράψει αλλά να «πατήσει» (ιχνηλατήσει) το δικό σας.
6. Τοποθετείστε διαφορές κάρτες πάνω στο τραπέζι. Τα παιδιά πρέπει να κάνουν κατηγοριοποίηση πχ δώσε μου όλες τις κάρτες που απεικονίζουν ζώα. Πρέπει να τις μαζέψουν με το κυρίαρχο. Οι κάρτες είναι απλωμένες μπροστά τους και ξεπερνάνε το πλάτος του σώματος τους.
7. Το παιδί θα στέκεται σταθερό μπροστά από τον τοίχο (κοιτώντας τον τοίχο) σε ένα δωμάτιο με λίγο φως. Εσείς θα κρατάτε ένα φακό και θα φωτίζεται τον τοίχο. Το παιδί θα πρέπει να ακολουθεί το φως που πέφτει στον τοίχο με το κυρίαρχο χέρι του καθώς θα πρέπει να παραμένει σταθερό μπροστά από τον τοίχο.
8. Τα παιδιά περπατάνε γύρω από το τραπέζι στις μύτες των ποδιών και επιστρέφουν από την αντίθετη φορά περπατώντας στις φτέρνες.
9. Τα παιδιά περνάνε κάτω από το τραπέζι έρποντας με την κοιλιά και επιστρέφουν έρποντας με την πλάτη.
10. Ζητήστε από το παιδιά να κυλιστούν στο πάτωμα, από τον έναν τοίχο στον άλλον.
11. Τα παιδιά στέκονται στο ένα πόδι όσο γίνεται περισσότερο, επαναλάβατε με το άλλο πόδι.
12. Τα παιδιά χτυπάνε τα χέρια τους και πρέπει να πηδάνε συγχρόνως.
13. Τα παιδιά κρύβονται κουλουριασμένα κάτω από μια κουβέρτα και στο σινιάλο σας πρέπει να βγουν όσο γίνεται πιο γρήγορα.
14. Τα παιδιά ξαπλώνουν με την πλάτη και κάνουν ποδήλατο. Πρέπει να κινούν τα πόδια του αργά και σιγά σιγά να επιταχύνουν.
15. Τα παιδιά πρέπει να περπατάνε σέρνοντας τα πόδια τους στο πάτωμα. Όταν τους χτυπάτε παλαμάκια, πρέπει να περπατάνε σηκώνοντας πολύ ψηλά το γόνατο.
16. Ζητήστε να περπατάνε στα γόνατα, με την πλάτη ίσια, τα χέρια στα πλευρά. 
17. Ανασηκώστε τα πόδια του παιδιού και ζητήστε του να περπατήσει με τα χέρια.
18. Σχηματίστε με εφημερίδα μια ευθεία γραμμή στο πάτωμα, μήκους τριών μέτρων περίπου και πλάτους πέντε εκατοστών. Το παιδί πρέπει να περπατήσει πάνω σ´ αυτή τη γραμμή, χωρίς να πατήσει τα πόδια στο πλάι. Να επαναλάβει πηγαίνοντας προς τα πίσω.
19. Σχηματίστε δυο γραμμές στο πάτωμα με χαρτοταινία, που απέχουν μεταξύ τους είκοσι εκατοστά και έχουν μήκος τρία περίπου μέτρα. Το παιδί πρέπει να περπατήσει ανάμεσα σ´ αυτές τις γραμμές, χωρίς να τις αγγίξει. Να επαναλάβει πηγαίνοντας προς τα πίσω.
20. Σχηματίστε με σπάγκο στο πάτωμα έναν κύκλο περιφέρειας δυόμισι περίπου μέτρων. Το παιδί πηδάει με ενωμένα τα πόδια μέσα και έξω από τον κύκλο. Να επαναλάβει με το ένα πόδι αν μπορεί.
21. Ρίξτε ένα μπαλάκι από αλουμινόχαρτο. Το παιδί πρέπει να τρέξει να το βρει και πρέπει να το φέρει περπατώντας αργά, όπως η χελώνα.
22. Ζητήστε από το παιδί να σπρώξει με το ένα πόδι ένα άδειο κουτί παπουτσιών και να επιστρέψει χρησιμοποιώντας το άλλο πόδι.
23. Γεμιστέ με ρύζι ένα μικρό πλαστικό σακουλάκι. Το παιδί τοποθετεί το σακουλάκι στο πόδι του και προσπαθεί να το ανασηκώσει. Να επαναληφθεί με το άλλο πόδι.
24. Το παιδί περπατάει με το ένα χέρι τεντωμένο, έχοντας στο επάνω μέρος του χεριού έναν κουτάλι. Να επαναληφθεί κατόπιν με το άλλο χέρι.
25. Το παιδί, όρθιο, πρέπει να τοποθετήσει ένα νόμισμα μπροστά στο δεξί του πόδι με το αριστερό του χέρι, κατόπιν μπροστά στο αριστερό του πόδι με το δεξί του χέρι. Να επαναληφθούν οι δυο ασκήσεις, τοποθετώντας το νόμισμα πίσω από το πόδι.
26. Τοποθετήστε πέντε φύλλα τριάντα τετραγωνικών εκατοστών στο πάτωμα , σε απόσταση τριάντα εκατοστών το καθένα. Το παιδί πρέπει να πηδά στο κενό, με ενωμένα τα πόδια. Να επαναλάβει πηδώντας πάνω στα φύλλα αυτή τη φορά.
27. Το παιδί πρέπει να περπατήσει ολόισια, κρατώντας έναν μεγάλο βιβλίο στο κεφάλι του.
28. Το παιδί περπατάει με τα τέσσερα, κουβαλώντας την εφημερίδα στην πλάτη του.
29. Το παιδί περπατάει στα τρία κρατώντας έναν κουτάλι στο ένα χέρι. Να επαναλάβει, κρατώντας το κουτάλι με το άλλο χέρι.
30. Βαλτέ διάφορα εμπόδια (καρέκλες, μαξιλάρια, βιβλία) στο δωμάτιο· το παιδί πρέπει να τρέχει χωρίς να τα αγγίζει. Μπορείτε να προσθέσετε και την παράμετρο της ταχύτητας. (όσο πιο γρήγορα γίνεται).
31. Φτιάχνουμε μια κατασκευή με τουβλάκια ή lego. Ζητάμε από τα παιδιά να την παρατηρήσουν  για 5 δευτερόλεπτα. Κρύβουμε την κατασκευή με μια άσπρη κολλά Α4 και τους ζητάμε να φτιάξουν την ίδια με ακριβώς τα ίδια χρώματα. Μόλις την κατασκευάσουν αποκαλύπτουμε την δίκια μας κατασκευή για να επιβεβαιώσουμε το αποτέλεσμα. Ξεκινάμε με άπλες κατασκευές που αποτελούνται με 4 – 5 τουβλάκια και ανεβάζουμε το επίπεδο προσθέτοντας τουβλάκια. 
32. Τοποθετούμε στο τραπέζι διάφορα οικεία αντικείμενα. Αφήνουμε τα παιδιά να τα παρατηρήσουν για 5 δευτερόλεπτα και τους ζητάμε να γυρίσουν από την άλλη. Αφαιρούμε ένα από τα αντικείμενα που έχουμε τοποθετήσει και τους ζητάμε να γυρίσουν και να δουν ποιο αντικείμενο λείπει από το τραπέζι. Εάν απαντήσει σωστά επαναλαμβάνουμε και προσθέτουμε κι αλλά αντικείμενα για να ανεβάσουμε το επίπεδο δυσκολίας της άσκησης. 
33. Χτυπήστε τα χέρια και ζητήστε από το παιδί να περπατήσει. Πρέπει να ακινητοποιηθεί μόλις σταματήσετε να χτυπάτε.
34. Όταν χτυπάτε τα χέρια, το παιδί περπατάει σαν τη γάτα. Όταν σταματάτε, πηδάει σαν το κουνέλι.
35. Όταν δείχνετε ένα κουτάλι, σέρνεται με την κοιλιά σαν το φίδι. Όταν δείχνετε ένα πιρούνι, κάθεται στην καρέκλα. Όταν δείχνετε ένα μαχαίρι, πηδάει όπως ο λαγός.
36. Κρατάει το παιδί στα χέρια του ένα μολύβι, μια οδοντογλυφίδα και ένα κουμπί. Όταν δείχνετε το χέρι κλειστό, το παιδί πρέπει να βάλει ένα κουμπί στο τραπέζι. Όταν δείχνετε το χέρι ανοιχτό, βάζει μια οδοντογλυφίδα. Όταν δείχνετε δυο δάχτυλα, βάζει ένα μολύβι.
37. Βάλτε με μια κάποια σειρά ένα πιρούνι, ένα κουτάλι και ένα μαχαίρι. Πάρτε τα και ζητήστε απ το παιδί να τα ξαναβάλει στην ίδια σειρά.
38. Ζητήστε από το παιδί να βρει από τα παραμύθια του ζώα με δυο πόδια, λουλούδια με κόκκινο χρώμα, φρούτα στρογγυλά κλπ
39. Τοποθετεί οδοντογλυφίδες πάνω σε μια μπάλα πλαστελίνης για την δημιουργία ενός σκαντζόχοιρου
40. Τοποθετούμε διάφορα ζωάκια σε ένα τραπέζι. Πχ αρκούδα λιοντάρι κουνέλι τίγρη και ένα ψαράκι. Ζητάμε να μας πει ποιο ζώο δεν ταιριάζει με τα υπόλοιπα. Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο με διαφορετικά ζώα και κατηγορίες. Πχ ψαράκι δελφίνι φώκια πεταλούδα. Υπάρχουν πάρα πολλοί συνδυασμοί και κατηγορίες. Η ίδια δραστηριότητα μπορεί να γίνει και με εικόνες ζώων.
41. Βάζουμε σε μια λεκάνη φακές φασόλια και διάφορα μικρά αντικείμενα όπως ένα αυτοκινητάκι, ένα ζωάκι μια μικρή μπάλα κλπ κλείνουμε τα μάτια του με ένα μαντήλι και ζητάμε να βρει τα διάφορα αντικείμενα μέσω της αφής χωρίς οπτική επαφή.  Για να ανεβάσουμε το επίπεδο ζητάμε να βρει τα φασόλια μέσα στις φακές.
42. Φτιάχνουμε με την πλαστελίνη διάφορα σχήματα απλά (κύκλους, τετράγωνα, σταυρό) και πιο περίπλοκα (κύκλο και μέσα σταυρό, τετράγωνο και μέσα χι) και ζητάμε να φτιάξει ακριβώς τα ίδια κουλουράκια για να τα πουλήσουμε στην αγορά.
43. Τοποθετούμε διάφορα κουτάκια από αναψυκτικά στο πάτωμα και ζητάμε από το παιδί να σύρει την μπάλα και να ρίξει όλα τα κουτάκια. (μπόουλινγκ)
44. Τα παιδιά κινούν τα μέρη του σώματος τους που εμείς ονομάζουμε. Να επαναλάβετε, δένοντας τα μάτια τους.
45. Πάρτε διάφορες πόζες. Τα παιδιά σας κοιτάζουν και σας μιμούνται.
46. Ζητήστε από τα παιδιά να ενώσουν το κεφάλι τους με το κεφάλι του διπλανού τους, τον ωμό τους με τον ωμό του διπλανού τους, το μάγουλο με το μάγουλο του διπλανού τους κλπ
47. Τα παιδιά τοποθετούν την μπάλα: ψηλά, χαμηλά, πάνω, κάτω, μπροστά, πίσω, πλάι, μακριά, κοντά.
48.  Ζητήστε από τα παιδιά να τοποθετηθούν: κάτω απ’ την καρέκλα, πίσω, μπρος, στην αριστερή και στην δεξιά πλευρά (εάν είναι πάνω από 6 ετών)
49.  Τοποθετείστε στο πάτωμα μερικά φύλλα χαρτιού Α4 σε απόσταση 30 εκατοστών το καθένα, τα παιδιά πρέπει να περάσουν ανάμεσα από αυτά χωρίς να τα αγγίξουν.
50.  Κάντε 3 διαφορετικές πράξεις και ζητήστε από τα παιδιά να τις ξανακάνουν με την ίδια σειρά.
51. Τα παιδιά ονομάζουν με τη σειρά τα ρούχα που πρέπει να βάλουν όταν ντύνονται.
52. Τοποθετείστε ζυμαρικά (μακαρόνια, κριθαράκι, μακαρονάκι κλπ) και ζητήστε από τα παιδιά να βάλουν μαζί αυτά που είναι όμοια.
53.  Ζητήστε από τα παιδιά να βρουν μέσα στο χώρο αντικείμενα που έχουν σχήμα: κύκλου, τετραγώνου, τρίγωνου, παραλληλόγραμμου
54. Να μάθετε στα παιδιά τα ονόματα των ζωών και των μικρών τους.  Ζητήστε να ονομάσουν ζώα που τρέχουν, κολυμπούν κλπ
55. Ζητήστε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν το περίγραμμα των χεριών τους.

πηγή: ergo-logo-therapeia.blogspot.gr

Πώς τα Προβλήματα Αισθητηριακής Επεξεργασίας Επηρεάζουν τα Παιδιά στο Σχολείο.

Η δασκάλα του γιου σας στη δεύτερη τάξη σας καλεί για να σας πει ότι ανησυχεί για κάποιες συμπεριφορές του στο σχολείο:

• Δεν μπορεί να καθίσει ακίνητος μέσα σε μάθημα μισής ώρας και διαταράσσει την τάξη.
• Συχνά φαίνεται να αποσπάται και δεν προσέχει αυτά που αυτή λέει.
• Πέφτει πάνω στα παιδιά στη ουρά που περιμένουν για το γεύμα, θυμώνοντας τα.
• Δεν μπορεί να κρατήσει το μολύβι σωστά, έτσι δυσκολεύεται στη γραφή.
• Αναστατώνεται όταν του ζητείται να αλλάξει δραστηριότητα.

Είχατε αρχίσει να παρατηρείτε αυτού του είδους τη συμπεριφορά όταν το παιδί σας ήταν μικρό, αλλά τώρα πλήττει την πρόοδό του στο σχολείο; Αναρωτιόσασταν μήπως έχει ΔΕΠΥ, αλλά η δασκάλα του σας λέει ότι νομίζει πως ίσως έχει προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας;

Τι είναι τα προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας;

Μερικά παιδιά φαίνεται να δυσκολεύονται να χειριστούν πληροφορίες που λαμβάνουν οι αισθήσεις τους - όπως ήχους, αγγίγματα, γεύσεις, θεάματα και  μυρωδιές. Υπάρχουν επίσης δύο άλλες λιγότερο γνωστές αισθήσεις που μπορεί να επηρεαστούν - η πρώτη είναι η αίσθηση της επίγνωσης του σώματος, ενώ η δεύτερη περιλαμβάνει την κίνηση, την ισορροπία και τον συντονισμό. Επίσης, τα παιδιά με αισθητηριακά προβλήματα μπορεί να είναι υπερευαίσθητα στα ερεθίσματα, υπό-ευαίσθητα ή και τα δύο.

Ενώ τα προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας δεν είναι μαθησιακή διαταραχή ή επίσημη διάγνωση, μπορούν να καταστήσουν δύσκολο στα παιδιά να επιτύχουν στο σχολείο. Για παράδειγμα, υπερβολικά ευαίσθητα παιδιάανταποκρίνονται εύκολα σε αισθητηριακή διέγερση και μπορεί να τη βρουν δυσβάσταχτη. Μπορεί:

• Να μην είναι σε θέση να ανεχθούν   λαμπερά φώτα και δυνατούς θορύβους όπως οι σειρήνες ασθενοφόρων.
• Να αρνούνται να φορέσουν ρούχα γιατί τα αισθάνονται κνησμώδη ή ενοχλητικά, ακόμη και μετά την κοπή όλων των ετικετών και των σημάτων - ή παπούτσια, επειδή τα αισθάνονται «πάρα πολύ σφιχτά».
• Να αποσπάται η προσοχή τους από θορύβους του περιβάλλοντος που οι υπόλοιποι δεν φαίνεται να ακούν.
• Να φοβούνται το αιφνίδιο άγγιγμα, να αποφεύγουν τις αγκαλιές και τα χάδια, ακόμη και με οικείους τους ενήλικες.
• Να φοβούνται υπερβολικά τις κούνιες και τον εξοπλισμό της παιδικής χαράς.
• Να δυσκολεύονται συχνά να αντιληφθούν που βρίσκεται το σώμα τους σε σχέση με άλλα αντικείμενα ή ανθρώπους.
• Να προσκρούουν σε ανθρώπους και πράγματα και να εμφανίζονται αδέξια.
• Να δυσκολεύονται ν’ αντιληφθούν τα ποσά της δύναμης που χρησιμοποιούν: για παράδειγμα, μπορεί να σχίσουν το χαρτί, όταν σβήνουν, να σφίγγουν πάρα πολύ δυνατά ή να χτυπούν κάτω αντικείμενα.
• Να τρέπονται σε φυγή όταν είναι καταβεβλημένα για να ξεφύγουν από ό,τι τα βασανίζει.
• Να έχουν ακραίες καταρρεύσεις όταν πιέζονται. 

Εν τω μεταξύ, τα υπό-ευαίσθητα παιδιά θέλουν να αναζητήσουν περισσότερη αισθητηριακή διέγερση. Μπορεί:

• Να έχουν μια συνεχή ανάγκη να αγγίζουν ανθρώπους ή υφές, ακόμη και όταν δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό.
• Να μην κατανοούν την έννοια του προσωπικού χώρου, ακόμη και όταν τα παιδιά της ίδιας ηλικίας με αυτά είναι αρκετά μεγάλα για να την καταλάβουν.
• Να έχουν εξαιρετικά υψηλή αντοχή στον πόνο.
• Να μην κατανοούν τη δύναμη τους.
• Να είναι πολύ νευρικά και να μην μπορούν να καθίσουν ακίνητα.
• Να αγαπούν δραστηριότητες στις οποίες πηδούν, προσκρούουν και συγκρούονται.
• Να απολαμβάνουν τα δυνατά σφιξίματα, όπως τις σφιχτές αγκαλιές με το αρκουδάκι τους.
• Να λαχταρούν τη γρήγορη, περιστροφική και / ή έντονη κίνηση
• Να πηδούν πάνω στα έπιπλα.

Μπορείτε να αντιληφθείτε ότι αυτές οι συμπεριφορές θα μπορούσαν να συγχυσθούν με «αρνητικές συμπεριφορές» που μπορεί να εμφανίσουν παιδιά σχολικής ηλικίας, τα οποία είναι υπό-ευαίσθητα, συμπεριλαμβανομένου αυτού που μοιάζει με υπερκινητικότητα, όταν στην πραγματικότητα αναζητούν ερεθισμάτα. Και πράγματι, πολλές από τις συμπεριφορές των παιδιών με αισθητηριακά προβλήματα συμπίπτουν με τα συμπτώματα της ΔΕΠΥ, από τη δυσκολία να μείνουν ακίνητα ή να συγκεντρωθούν μέχρι την κατάρρευση όταν αναμένεται να μεταβούν από μία δραστηριότητα (ιδίως από μία που απολαμβάνουν) σε μία άλλη.

Αυτός είναι ένας λόγος που είναι σημαντικό το γεγονός τα παιδιά να μην διαγιγνώσκονται με ΔΕΠΥ μετά από μια βιαστική επίσκεψη στο γραφείο του παιδιάτρου, χωρίς προσεκτική χρήση των συνεντεύξεων και των κλιμάκων αξιολόγησης ώστε να ληφθεί μια λεπτομερή εικόνα της συμπεριφοράς του. Μερικά παιδιά με ΔΕΠ-Υ έχουν και αισθητηριακά προβλήματα.

Μια μελέτη του 2009 διαπίστωσε ότι 1 στα 6 παιδιά έχει αισθητηριακά προβλήματα που το δυσκολεύουν να μάθει και να λειτουργήσει στο σχολείο. Ενώ τα προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας εμφανίζονται συχνά σε αυτιστικά παιδιά, μπορούν επίσης να  εντοπιστούν σε άτομα με ΔΕΠΥ, Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή και άλλες αναπτυξιακές καθυστερήσεις - ή με καμία άλλη διάγνωση.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας με προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας να τα καταφέρει καλύτερα στο σχολείο;

Δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία των προβλημάτων αισθητηριακής επεξεργασίας, αλλά υπάρχουν θεραπείες, καθώς και πρακτικές αλλαγές που μπορείτε να κάνετε στο σχολείο και στο σπίτι για να βοηθήσετε το παιδί σας να αισθανθεί και να αποδώσει καλύτερα. 

Οι εργοθεραπευτές είναι οι ειδικοί που εργάζονται με τα παιδιά που έχουν αισθητηριακά προβλήματα. Η πλειοψηφία των εργοθεραπευτών εργάζονται σε σχολεία, αν και μπορείτε να τους βρείτε και στον ιδιωτικό τομέα. Εμπλέκουν τα παιδιά σε φυσικές δραστηριότητες που έχουν σχεδιαστεί για τη ρύθμιση των αισθητηριακών πληροφοριών τους.

Εσείς και ο δάσκαλος του παιδιού σας μπορείτε να συζητήσετε τις αλλαγές που μπορείτε να κάνετε για να το βοηθήσετε να αισθανθεί πιο άνετα, ασφαλές και ικανό να επικεντρωθεί στην τάξη. Για παράδειγμα:

• Βεβαιωθείτε ότι η καρέκλα του είναι ταιριαστή για αυτόν. Όταν κάθεται στο γραφείο του, θα πρέπει να είναι σε θέση να ακουμπά τα πόδια του στο πάτωμα και να ξεκουράζει τους αγκώνες του στο γραφείο.
• Για το παιδί που χρειάζεται να κινείται λίγο, μπορείτε να δοκιμάσετε ένα φουσκωμένο μαξιλάρι καθίσματος ή ένα μαξιλάρι από το σπίτι, ώστε να μπορεί και να στριφογυρίζει και να παραμένει στη θέση του.
• Μερικά παιδιά είναι σε καλύτερα να κάθονται κοντά στο δάσκαλο. Ωστόσο, εάν το παιδί σας αποσπάται εύκολα από το θόρυβο, μπορεί να καταλήξει να γυρίζει συχνά προς το σημείο απ’ όπου προέρχεται ο θόρυβος.
• Εάν είναι δυνατόν, εξαλείψτε λαμπτήρες φθορισμού που είναι πολύβουοι και τρεμοπαίζουν.
• Βεβαιωθείτε ότι δεν κάθεται δίπλα σε πηγές θορύβου που το αποσπούν.
• Πείτε στον εργοθεραπευτή να συνεργαστεί μαζί του σχετικά με το να γνωρίζει πού είναι το σώμα του σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους και τα πράγματα και την ιδέα του προσωπικού χώρου.
• Παρέχετε αισθητηριακά διαλείμματα, όπως το περπάτημα σε κύκλους, άλματα σε ένα μίνι τραμπολίνο και το πιπίλισμα ξινής καραμέλας ώστε να παίρνει τα ερεθίσματα που ποθεί και έτσι να μην προσκρούει πάνω σε άλλους.
• Επιτρέψτε μαριονέτες και μασώμενα αντικείμενα, που διατίθενται στους καταλόγους των εργοθεραπευτών, για να του παρέχετε ερεθίσματα.
• Ζητήστε από τον εργοθεραπευτή να συνεργαστεί μαζί του πάνω και στις αδρές και στις λεπτές κινητικές δεξιότητες ώστε είναι έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, είτε είναι στο γυμναστήριο, στην τάξη είτε κρατάει σημειώσεις.
• Για να αποτρέψετε τις καταρρεύσεις ή τη φυγή, επιτρέψτε του να παραλείψει σχολικές συγκεντρώσεις, ή να καθίσει κοντά σε μια πόρτα, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει διαλείμματα στο διάδρομο με ένα δάσκαλο, όταν αρχίσει να αισθάνεται ότι δεν αντέχει.
• Έχετε ένα σαφές οπτικό πρόγραμμα αναρτημένο με πολλή προετοιμασία για τις μεταβάσεις.

Με την υποστήριξη και τις διευκολύνσεις από έναν εκπαιδευτικό με κατανόηση, και ίσως τη συνεργασία με έναν εργοθεραπευτή, το παιδί σας με προβλήματα αισθητηριακής επεξεργασίας μπορεί να προετοιμαστεί για την επιτυχία στην τάξη, στην παιδική χαρά και με τους φίλους.

Πηγή:

childmind.org 

Περί εκπαιδευσεως

Κόμικ για τον εκφοβισμό

Εγώ και τα αγαπημένα μου πρόσωπα

Αγαπημένα πρόσωπα

Χάρτης επίλυσης σύγκρουσης

Δελτίο ταυτότητας

Εκφοβισμός

Ερωτηματολόγιο φιλίας

Ερωτηματολόγιο υγείας

Μοιάζουμε αλλά είμαστε διαφορετικοί

Παρεξήγηση φίλων

Φοβίες

Ιδεοθύελλα: σημαντικές έννοιες

Ιδεοθύελλα: φιλία

Κρυπτόλεξο συναισθημάτων

Νιώθω όταν...

Πορεία ζωής

Προσωπικές στιγμές

Προσωπική ασπίδα

Ιδεοθύελλα: συναισθήματα και σωματικές μεταβολές

Συνταγή της φιλίας

Συνταγή της υγείας

Τα κρυμμένα συναισθήματα

Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί

Τροχός των συναισθημάτων

Συνέπειες εκφοβισμού

Ακροστιχίδα του εκφοβισμού

Σήμερα είμαι χαρούμενος

Ο θυμός δεν είναι επιθετικότητα

Οδηγίες σε περίπτωση κρίσης

Ένα γράμμα από καρδιάς στον Ben Vodden

*Τα φύλλα εργασίας δημιουργήθηκαν από τον Αντώνη Ζαρίντα.

Αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας μέσω της Γραμματικής

Η Δυσορθογραφία είναι μια μαθησιακή δυσκολία στην ορθογραφία. Συνήθως, είναι συνδεδεμένη με το φαινόμενο της Δυσλεξίας (σε ποσοστό 20%) και συνδεδεμένη με το φαινόμενο της Δυσγραφίας (σε ποσοστό 70%). Η Δυσορθογραφία μπορεί να υπάρχει και από μόνη της. Τα παιδιά με Δυσορθογραφία κάνουν αρκετά λάθη στο θέμα (θεματική ορθογραφία), που οφείλονται κυρίως στην αδυναμία βραχυπρόθεσμης μνήμης και οπτικής ικανότητας. Τα περισσότερα, όμως, λάθη βρίσκονται στο καταληκτικό κομμάτι των λέξεων (γραμματική ορθογραφία). Τα παιδιά, ενώ γνωρίζουν και κατανοούν τους γραμματικούς κανόνες, αδυνατούν να τους εφαρμόσουν γραπτώς, όταν τους ζητηθεί. (Bettelheim, B. & Zelan, K. 1981, Snowling, M. & Stackhouse, J., 1997, Αθανασιάδη, Ε. 2001) Χαρακτηριστικά παιδιών με Δυσορθογραφία Το παιδί για να έχει τη δυνατότητα να γράφει μια λέξη με σωστή ορθογραφία, θα πρέπει να τη προφέρει σωστά, να τη χωρίζει σε θέμα και κατάληξη, να τη οπτικοποιεί και να την αποθηκεύει στη μνήμη. Ένα παιδί, όμως, που στερείται από τις δεξιότητες που του επιτρέπουν να γράφει ορθογραφημένα, παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά: Αντιστρέφει και παραλείπει γράμματα, συλλαβές και λέξεις. Προσθέτει φθόγγους και συλλαβές μέσα στις λέξεις, χωρίς λόγο. Αντικαθιστά τα γράμματα μέσα στις λέξεις που μοιάζουν ακουστικά ή οπτικά (π.χ. β-φ, θ-φ, κ-χ, γ-χ). Παρουσιάζει καθρεπτική γραφή (π.χ. ε-3, 9-6, β-8). Παρουσιάζει ανομοιότητα γραμμάτων κατά τη διάρκεια γραφής πάνω σε γραμμές. Το παρουσιαστικό του γραπτού εμφανίζεται, συνήθως, με μουντζούρες και σχετική ακαταστασία. Κάνει συχνή χρήση της γόμας. Ενώνει το ουσιαστικό με την αντωνυμία (π.χ. το δωμάτιότου). Κάνει λάθη στο καταληκτικό κομμάτι της λέξης. Κάνει λάθη στις εξαιρέσεις των καταλήξεων (π.χ. ρήματα σε –αίνω και –ένω, επίθετα σε –ικός, -εικός και –υκός). Κάνει λάθη στο θεματικό κομμάτι της λέξης. Χρησιμοποιεί με λάθος τρόπο τα κεφαλαία γράμματα μέσα στη λέξη. Ξεχνάει να ξεκινήσει με κεφαλαίο την πρόταση ή την πρόταση μετά από την τελεία. Παραλείπει τα σημεία στίξης και τους τόνους. Κάνει συντακτικά λάθη. Παρουσιάζει αδυναμία στο κομμάτι της αυτοδιόρθωσης. Δεν αναγνωρίζει πάντα τα λάθη του. Εμφανίζει δυσκολίες στο κομμάτι της αντιγραφής. (Ehri , 1987,Adams ,M .J ., 1990,Bailet , 1991, Παντελιάδου, 2000, Μαυρομμάτη, Δ. 2004, Μήτσιου, 2006) Αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας μέσω της Γραμματικής Οι κανόνες της Γραμματικής αποτελούν τη βάση για να μάθει ένα παιδί να γράφει ορθογραφημένα. Τα επίπεδα γλωσσικής ανάλυσης, όπως η φωνολογία, η μορφολογία, η σύνταξη και η σημασιολογία περιλαμβάνονται στη Γραμματική. Οπότε, η αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας μέσω της Γραμματικής αποτελεί τον καλύτερο οιωνό για την ελαχιστοποίηση των λαθών μέσα σε ένα κείμενο. Τα βήματα που ακολουθούνται για την αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας είναι τα εξής: Βήμα 1 ο: Μορφολογία – Κλίση : Ουσιαστικά – Επίθετα – Ρήματα (Κασσωτάκη, Α., 2015). Το παιδί κατανοεί τη μορφή και τη δομή της ελληνικής γλώσσας. Η ανάπτυξη, η επεξεργασία και η ανάλυση βασικών στοιχείων του προφορικού λόγου, σε επίπεδο κλίσης αποτελούν το πρώτο σημαντικό σκαλοπάτι, για το πέρασμα στο γραπτό λόγο που αφορά τα βασικά μέρη του λόγου. Βήμα 2 ο: Αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας μέσω της Γραμματικής: Ουσιαστικά – Επίθετα – Ρήματα Με τη χρήση πολυαισθητηριακών μεθόδων, το παιδί μαθαίνει να διαβάζει και να κλίνει τα βασικά μέρη του λόγου. Μαθαίνει να θυμάται, να γράφει και να συντάσσει σωστά τις καταλήξεις των ουσιαστικών, επιθέτων και ρημάτων, μαζί με τις εξαιρέσεις τους και να τα χρησιμοποιεί μέσα στο γραπτό λόγο. Βήμα 3 ο: Βιωματικά – Διαδραστικά Παιχνίδια: Άρθρα- Ουσιαστικά – Επίθετα – Ρήματα (Υπό Έκδοση) Τα συγκεκριμένα παιχνίδια αποτελούν το τελευταίο βήμα για την αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας. Με συγκεκριμένες οδηγίες και με διάφορα υλικά το παιδί μαζί με τη βοήθεια του ενήλικα συμμετέχει στη δημιουργία αυτών των παιχνιδιών. Τα παιχνίδια αφορούν τις καταλήξεις των ουσιαστικών, επιθέτων και ρημάτων, καθώς και τις εξαιρέσεις τους. Έτσι, το παιδί αντιλαμβάνεται με πιο εποικοδομητικό και διαδραστικό τρόπο το καταληκτικό κομμάτι των λέξεων, καθώς τα φτιάχνει το ίδιο. Επίσης, δίνεται η ευκαιρία στον ενήλικα να δει τι έχει καταλάβει και τι έχει εμπεδώσει το παιδί. Αυτά τα παιχνίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν όσες φορές επιθυμούν οι παίχτες που συμμετέχουν. Επίλογος Το φαινόμενο της Δυσορθογραφίας ταλαιπωρεί πολύ τα παιδιά με δυσλεξία και μαθησιακές δυσκολίες. Το υλικό που θα χρησιμοποιήσει ο κάθε θεραπευτής, καθώς και ο εμπλουτισμός γνώσεων έχουν τον πρωταρχικό ρόλο στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Η σωστή ενημέρωση, καθοδήγηση και αντιμετώπιση βοηθούν τα παιδιά να γίνουν λειτουργικά και να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους, καθώς η γραφή αποτελεί ένα σημαντικό τρόπο έκφρασης. Το Πακέτο "Αντιμετώπιση της Δυσορθογραφίας μέσω της Γραμματικής | ΠΑΚΕΤΟ 5 EBOOKS" αποτελεί μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία παρέμβασης και απευθύνεται σε ειδικούς, εκπαιδευτικούς και γονείς. Περιλαμβάνει περισσότερα από 1.000 φύλλα εργασίας και διαδραστικές ασκήσεις, δομημένα ανά ενότητα, με διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας και πλούσια σε οπτικά ερεθίσματα και παραλλαγές. Δημητριάδου Ιωάννα - Ειδική Παιδαγωγός BSc, PgD Βιβλιογραφία: Bettelheim ,B . &Zelan ,K . (1981).On learning to read .Penguin Books ,London . Ehri ,L .C . (1987).Learning to read and spell words, M.L. Wolraich & Rou (Eds.). Snowling, M. and Stackhouse, J., (1997). Dyslexia Speech and Language: A practitioner’s Handbook, Whurr, Publishers, London. Adams, M.J. (1990). Beginning to read: Thinking and learning about print. Cambridge ,MIT Press . Bailet ,L .L . (1991).Development and disorders of spelling in the beginning school years. A.M. Bain, L.L. Bailet , & L.C. (Eds.). Αθανασιάδη, Ε. (2001): Η Δυσλεξία και πώς αντιμετωπίζεται, Εκδόσεις, Καστανιώτη Παντελιάδου, Σ. (2000). Μαθησιακές Δυσκολίες και Εκπαιδευτική Πράξη: Τι & Γιατί, Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα. Μαυρομμάτη, Δ. (2004): Δυσλεξία: Φύση του προβλήματος και Αντιμετώπιση, Εκδόσεις: Ελληνικά Γράμματα. Μήτσιου, Δ.Γλ. (2006). Νευροψυχολογία διαταραχών γραφής. Καθρεφτική Γραφή. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Βόλου. Κασσωτάκη, Α. (2015). Μορφολογία – Κλίση: Ουσιαστικά – Επίθετα - Ρήματα Εκδόσεις:UPBILITY

Ανίχνευση Μαθησιακών Δυσκολιών

Εργαλείο 1: Εργαλείο Ανίχνευσης και Διερεύνησης των Αναγνωστικών Δυσκολιών στο Νηπιαγωγείο και Α' – Β' Δημοτικού Εργαλείο 2: Εργαλείο Διαγνωστικής Διερεύνησης Δυσκολιών στο Γραπτό Λόγο των μαθητών Γ' – ΣΤ' Δημοτικού Εργαλείο 3: Εργαλείο Ανίχνευσης Διαταραχών Λόγου και Ομιλίας σε παιδιά Προσχολικής ηλικίας Εργαλείο 4: Εργαλείο Ανίχνευσης και Διερεύνησης Διαταραχών Μνήμης στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Εργαλείο 5: Εργαλείο Ανίχνευσης και Διερεύνησης Διαταραχών της διαδικασίας της Μάθησης και της Κατηγοριοποίησης στο Νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό Εργαλείο 6: Εργαλείο Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής παιδιών Προσχολικής και Σχολικής ηλικίας Εργαλείο 7: Ανίχνευση Μαθησιακών Δυσκολιών από Εκπαιδευτικούς Εργαλείο 8: Τεστ Ανάγνωσης (Τεστ – Α) Εργαλείο 9: Εργαλείο Ανίχνευσης και Διερεύνησης των Επιτελικών Λειτουργιών στις Α'– Ε΄ τάξεις του Δημοτικού Εργαλείο 10: Εργαλείο Ανίχνευσης και Διερεύνησης της Προσοχής και της Συγκέντρωσης στις Α' – Ε' τάξεις του Δημοτικού Εργαλείο 11: Λογισμικό Ανίχνευσης Μαθησιακών Δεξιοτήτων και Αδυναμιών (ΛΑΜΔΑ) τάξεις Β' – Δ' Εργαλείο 12: Λογισμικό Ανίχνευσης Μαθησιακών Δεξιοτήτων και Αδυναμιών (ΛΑΜΔΑ) τάξεις Ε' Δημοτικού – Β' Γυμνασίου *Η χρήση των εργαλείων απαιτεί εξειδίκευση και εκπαίδευση. Η εξαγωγή συμπερασμάτων από τη χρήση τους και η κατάρτιση εξατομικευμένου προγράμματος βάση των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων, από άτομα μη εξειδικευμένα και εκπαιδευμένα, εγκυμονεί κινδύνους για το μαθητή. Copyright © 2017 Goutsosdesigned by joomlatd

Μέντορας για την Παιδική Προστασία και εθημερία

http://mentoraschildprotection.blogspot.com

Graphics by Ruth

Graphics by Ruth